Sahiplenme konusundaki düşüncelere 100% katılmakla beraber, gıcık olma konusundaki yorumuna cok katılmadım. Neden? Çunku herkesin kendine ait bir mutlu olma ya da kendini yüceltme, ya da kendini zengin hissetme yontemi var. Bunu da çevresindeki somut varlıkları benimseyerek kendinden sayarak bir çeşit kendi küçük krallıklarını kuran ve belki de sadece bu sekilde mutlu olmayı öğrenmiş ve sadece bunu yapabilen insanlar var. Bir de kendimi de dahil edebileceğim bir tür insan grubu olan aslında yalnız, ama hayatı boyunca cevresindeki insan, esya ve ortamla paylaşmış oldugu şeylere (hatırlayabildiği kadar) vefa göstermek adını verdiğim bir çeşit sahiplenme denemeyecek ama işte belki organik bağ denebilecek bir duygu besleyen alçakgönüllüler ya da boşvermişler var. Ama bu iki grubun karşılaştırılabimesi imkansiz çünkü bu tür insanlara toplumun her tür kesiminde rastlanıyor. Eğitim seviyesi, ekonomik şartlar, kültürel yapı.. hey bre, cık, cözümü yok, istatistiki sonuçlar cıkartmaya cok uğraştım.

Ama ne var, zamanında bir şekilde organik bağ kurduğun şeylerle tekrar iletişime geçtiğin anda da mutlu oluyosun işte, bu cok da önüne geçilebilecek birşey değil. Ama ne var ki, senin organik bağ kurup da sahiplenmediğin şeyleri, başkaları hiç de senin kadar emek vermemişken ve gerçekte ne bok oldugundan bile haberi yokken senden cok sahiplenmesi... evet canını yakıyo, ama ne diyoruz, sen biliyon ya, yeter..